تبلیغات
کشاورزی, دام و طیور, دامپروری, پرورش طیور - رفتار پرندگان در سیستم های جدید نوردهی

کشاورزی, دام و طیور, دامپروری, پرورش طیور

حامی محصولات ارگانیک

مقاله حاضر تاثیر محیط های نوری بر رفتار مرغان اهلی و ارتباط احتمالی نتایج بدست آمده با سیستم های جدید نوری را مورد بررسی قرار می دهد .روش رایج پرورش طیور تحت شدت پائین نور موجب بالا گرفتن بحث هایی در زمینه مسائل مرتبط با رفاه حیوانات شده است . هرچند كه علت به كار بستن این روش بسیار واضح می باشد.

افزایش شدت نور به منظور تامین رفاه حیوانات موجب افزایش ریسك وقوع نوك زنی (كانی بالیسم ) و هزینه های تولید می گردد بر این اساس روش فعلی كارآمد بوده ، اما این قضاوت تنها تا هنگامی كه روش های جایگزین شناسایی نشده اند ، معتبر می باشد.

یكی از مهمترین نكاتی كه هنگام بررسی و پژوهش تاثیر ایجاد تغییر در یك عامل محیطی بر پرورش حیوانات باید مورد نظر قرار گیرد ، گرایش پرنده نسبت به آن تغییر می باشد . در یك تحقیق تمایل جوجه ها گوشتی و مرغان تخمگذار نسبت به شدت های متفاوت نور مورد بررسی قرار گرفت شكل 1 . با فراهم آوردن امكان انتخاب بین شدت های نور 6،20،60 و 200 لوكس هم جوجه های گوشتی و هم مرغان تخمگذار زمان بیشتری را در محوطه دارای شدت نور 200 لوكس گذراندند(حدود 31 درصد) با این همه در شش هفتگی تمایل پرندگان تغییر واضحی نموده و مدت بیشتری را در شدت های نور پائین گذراندند (حدود 27 درصد ) با توجه به رفتار پرندگان در شدت های متفاوت نور ، مجققین دریافتند كه در هر دو سن در منطقه روشنایی با شدت 200 لوكس تمام رفتارهای پرندگان قابل مشاهده می باشد ، بجر رفتار استراحت كه در پرندگان بالغ ترجیحا در منطقه روشنایی 6 لوكس صورت می گیرد . دلیل این تغییر در بروز رفتار استراحت بین پرندگان 2 و 6 هفته واضح نبوده ، هر چند كه پیش از این نیز گزارش شده است .

ثابت شده كه با افزایش سن ، پرندگان ترسو تر می شوند . احتمالا پرندگان مسن تر در محیط هایی باشدت نور كم احساس ایمتی بیشتری می كنند . همچنین از سوی دیگر محیط های نوری درخشان گرم تر می باشند و این تفاوت گرما به طرز معنی داری نسبت محیط های كم نور بیشتر می باشد.احتمالاً این موضوع برای جوجه های جوان نسبت به طیور مسن اهمیت بیشتری دارد . به هر حال دلیل هر چه باشد می توان تنیجه گرفت كه سیستم های فعلی نوردهی تضادی با تمایلات پرنده ندارد . البته شاید ثابت ماندن شدت نور با توجه به تغییر تمایل پرنده را با افزایش سن و رفتارهای اشاره شده قابل توجه باشد .

در اینجا دو سوال دیگر مطرح می شود . در وهله اول آن كه شدت های رایج نوردهی به چه میزان بر وقوع یك رفتار خاص تاثیر می گذارند . دیگر اینكه قدرت این تمایل پرندگان به محیط های نوری خاص تا چه میزان می باشد .

تمایل مصرف غذا در محیط روشن یا تاریك

واضح است كه ممانعت در ارضای یك تمایل قوی در پرندگان موجب اختلال در رفاه آنها می گردد . به همین سبب شدت میل و تجریك پرندگان جهت صرف غذا در شدت های نوری متفاوت اندازه گیری شد . با به عاریه گرفتن روش كشش پذیری تقاضا از تئوری اقتصاد (میزان كاهش مصرف یك محصول همگام با افزایش هزینه ) مصرف غذا در (شدت های متفاوت ) نور در پرندگان اندازه گیری شد . هزینه عبارت بود از تعداد نوك هایی كه باید به یك صفحه زده می شد تا دریچه ای به سمت مجوطه ای كه دان تحت 200 لوكس شدت نور در آن قرار داشت ، باز شود . با تغییر تعداد نوك های لازم ، میزان هزینه نیز تغییر می كرد .از سوی دیگر صفحه دیگری نیز وجود داشت كه تنها با یك بار نوك زدن ، پرنده می توانست به محوطه ای دیگر وارد شود و تحت شدت نور كمتر از یك لوكس دان مصرف كند .نتایج حاصل از بررسی بر روی 8 پرنده در شكل 2 آمده است.

هنگامی كه هزینه دست یابی به دان در محیط های روشن و تاریك مشابه بود ( یك بار نوك زدن ) پرندگان به شدت به صرف دان در محیط روشن متمایل بودند . از این یافته چنین بر می آید كه پرندگان در جستجوی محیطی روشن جهت صرف دان می باشند ، نه اینكه شدت نور موجب تجریك بروز رفتار صرف غذا شود.هنگامی كه هزینه مصرف دان در محیط نوری روشن نسبت به محیط تاریك تا پنج برابر افرایش می یافت ، شمار مواردی كه پرندگان تحت نور غذا صرف می نموند ، كاهش یافت . با افزایش این نسبت به ده برابر میزان موارد صرف غذا تحت محیط روشن باز هم كاهش بیشتری یافت.

از آنجا كه پرندگان با افزایش هزینه ، همچنان متمایل به مصرف دان در محیط روشن بودند، چنین تقاضایی كشش ناپذیر شناخته می شود.زیرا تفاضا متناسب با سرعت افزایش هزینه كاهش نمی یابد. در اقتصاد تقاضای كشش ناپذیر به تقاضای ضروری تعبیر می گردد و این برخلاف تقاضای ضروری تعبیر می گردد و این برخلاف تقاضای كشش پذیر می باشد كه از آن به عنوان تقاضای لوكس (غیر ضروری ) یاد می شود . احتمالا تمایل پرندگان به صرف دان تحت شدت نور بالا آنقدر قوی می باشد كه فراهم نیاوردن چنین محیطی برای آنها به عنوان یك عامل مغایر با رفاه حیوانات شناخته شود. این موضوع همچنین در مورد سایر رفتارهای پرنده همچون استراحت كردن و یا آشامیدن ، هنگامی كه پرنده قادر به ارضای آنها تحت شرایط نوری مطلوب نباشد ، مصداق دارد .

نور و رفتار جفت گیری :

در مقاله قبل اشاره كه اگر منبع نوری مورد استفاده در انتشار بعضی از طول موجها ناتوان باشد ، ممكن است در انتقال بعضی از علامت های دیداری (visual signals) كه به واسطه آن طول موج ها منتقل میشوند ، اختلال ایجاد گردد . در یك تحقیق كه با پشتیبانی یك تولیدكننده بزرگ در انگلستان انجام شد ، مجققین به پژوهش در مورد نقش تابش فرابنفش (UVA 320<1<400nm) بر رفتار جفت گیری مادران گوشتی پرداختند . تابش UVA در این تحقیق از دو حیث اهمیت داشت . در وهله اول اینكه انسان نسبت به آن نابینا بوده و دیگر اینكه سیستم های نوردهی مصنوعی در سالن های پرورش طیور مقادیر بسیار كمی از این تابش را منتشر می نمایند و یا اینكه اصولا فاقد آن می باشند . در این پژوهش تابش نور فرابنفش به میزان مساوی با تابش آن در نور عادی روز ، موجب افزایش تعداد جفت گیری شد ، اما تاثیری بر تعداد تخم مرغ تولیدی و تخم مرغ های نطفه دار نداشت . همچنین چنان نشان داده شد كه مرغ ها در نور فرابنفش مدت زمان بیشتری به خروس ها نگاه می كنند عموما در صورتی كه خروس ها به میزان مشابه با نور عادی روز با تابش فرابنفش نور داده شوند ، در مقایسه با زمانی كه كمتر یا بیشتر از نور روز تحت تابش باشند ، بیشتر مورد توجه و پایش با پذیرش جفت گیری بیانگر نقش تابش UVA در انتخاب جفت می باشد . اینكه آیا این موضوع واجد اهمیت اقتصادی در صنعت می باشد یا نه هنوز موضوع بعضی از طرح های تحقیقاتی در مقیاس تجاری می باشد.

شناخت بینایی پرندگان

از این دو مقاله نتایج زیر عاید می گردد:

· نحوه تغییر كارایی شدت های مختلف نور با تغییر سن پرنده

· تمایل پرنده به انجام رفتارهای مختلف در شدت های نوری متفاوت

· تمایل پرنده به مصرف دان در شدت نور بالا و قدرت نسبتاً بالای این میل

· نقش تابش UVA بر رفتار جفت گیری پرندگان مادر

در عین حال نكات بسیار زیاد دیگری نیز وجود دارد كه هنوز شناخته نشده است . هدف تحقیقات بعدی محققین متوجه پژوهش بیشتر در زمینه نقش محیط نوری سالن ها و تاثیر آن بر رفتار و رفاه پرندگان اهلی خواهد بود . در چند سال آینده محققین اطلاعات كافی جهت طراحی مجدد نوردهی سالن های طیور را خواهند داشت . بر اساس این اطلاعات می توان سیستم های جدید نوری را به نحوی توسعه داد كه علاوه بر حفظ ملاحظات تجاری ، نیازهای رفتاری پرندگان را نیز تامین نماید.محققین بر این عقیده اند كه سیستم های نوردهی رایج كاملاً بر اساس ملاحظات و نیازهای انسانی (Anthropomorphic Requirment) و نه نیاز پرندگ ان ایجاد شده اند . شاهد این موضوع عدم وجود تابش UVA می باشد . همچنین توانایی پرندگان در دریافت اطلاعات لازم از مجیط پرورش به دلیل شدت های پائین نور و یا عدم تعادل رنگ نور استفاده شده دچار اختلال گشته است .محققین اعتقاد دارند كه استفاده مستمر از شدت نور یكنواخت ، چه كم و چه زیاد ، در سالن های پرورش طیور در واقع ناشی از فقدان دانش كافی در زمینه بینایی پرندگان می باشد.

  • آخرین پستها

آمار وبلاگ